Discussie over banenafspraak graag op basis van de feiten

Stuur ons een bericht


We proberen binnen 2 werkdagen te reageren.
Verder gelden deze spelregels.
Annuleren
? Contact
16-02-2017

De sociale werkvoorziening is meer dan ooit nodig, betoogt Kim Putters, directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau, in een column in het FD. Wat volgt is een enigszins warrige analyse waarin Putters stelt zich zorgen te maken over de arbeidsdeelname van mensen met een beperking. Dit aangezien de steeds grotere ‘verwachting dat technologie in onze informatiesamenleving tot ultieme zelfregie zal leiden’ voor deze groep niet zal opgaan.

 

Banenafspraken

Putters stelt dat vanwege het verdwijnen van de sociale werkplaatsen ‘zoals we ze kennen’ mensen met arbeidsbeperkingen aangepast werk bij bedrijven moeten zien te vinden. Omdat bedrijven niet altijd weten hoe ze passend werk moeten realiseren, zouden de banenafspraken volgens hem daardoor nog niet worden gehaald. Dit laatste is niet correct.

 

Hulde voor bedrijven

Ondanks dat uitvoering door de publieke uitvoerders niet op orde was en deels nog niet is, ondanks dat het aanbod niet in beeld was, ondanks dat onderdelen van de Participatiewet een aantal maal zijn aangepast, is het werkgevers toch gelukt om de aantallen van de 100.000 banenafspraak tot nu toe ruimschoots te halen. Het verwijt van Putters dat ‘slechts 9 procent van de werkgevers er gericht mee bezig is om mensen uit deze groep aan te nemen of hen te ondersteunen’, is daarom onterecht. Ik zou eerder zeggen: hulde voor zoveel bedrijven die meedoen. We hebben het dan wel over 40.000 bedrijven. Al is onduidelijk waar Putters dit percentage vandaan haalt.

 

Niet zonder sociale werkvoorziening

Desalniettemin vinden ook werkgevers dat we nog niet zonder de sociale werkvoorziening kunnen. Niet voor niks heeft de Sociaal Economische Raad, de overlegclub tussen ondernemingsorganisaties en vakbonden, juni vorig jaar op eigen initiatief aan de bel getrokken. Aan staatssecretaris Klijnsma van Sociale Zaken is gevraagd om gemeenten te verplichten beschut werk te regelen voor mensen die niet aan de slag kunnen in een gewone werkomgeving, bij voorkeur via de bestaande Sociale Werkvoorziening.

 

Duidelijke structuur

Jammer genoeg is een andere aanbeveling uit ditzelfde rapport, namelijk om de Sociale Werkvoorziening om te vormen naar het niveau van 35 arbeidsmarktregio’s, niet door Klijnsma gevolgd. Wat we desondanks nodig hebben, is een duidelijke structuur van uitvoering. De sociale werkvoorziening is goed in staat om haar mensen te detacheren naar werkgevers. Samen met de private bemiddelaars zouden zij nog veel meer mensen met een beperking kunnen bemiddelen.

 

Regionale bemiddelaars

Daarvoor is heldere regionale samenwerking nodig met concrete afspraken tussen uitvoerders. De kans dat mensen met een arbeidshandicap aan het werk blijven, is immers groter als regionale bemiddelaars mensen zo snel mogelijk kunnen oppakken. En liefst als mensen nog werken kunnen doorplaatsen.