Na Prinsjesdag: afstand tot arbeidsmarkt moest toch kleiner worden?

Stuur ons een bericht


We proberen binnen 2 werkdagen te reageren.
Verder gelden deze spelregels.
Annuleren
? Contact
27-11-2019

Werkgevers in het bedrijfsleven voldoen tot dusver aan de afspraak met het kabinet om mensen met afstand tot de arbeidsmarkt aan een baan te helpen (oplopend tot 100.000 in 2026). Da’s mooi. Tegelijkertijd concludeert het Sociaal en Cultureel Planbureau dat de Participatiewet voor deze doelgroep nauwelijks effect heeft. Voor mensen in de sociale werkvoorziening is de kans op een ‘reguliere’ baan zelfs afgenomen (alhoewel er grote gemeentelijke verschillen zijn). Mensen in de bijstand merken geen verandering. Jonge gehandicapten vinden wel makkelijker een baan, maar die betaalt minder dan voorheen.

 

Matching blijft probleem

Een terugkerend probleem is de matching tussen vraag en aanbod. Tussen wat werkzoekenden (nog) kunnen en wat werkgevers hen aan werk kunnen bieden. Werkgevers hebben vaak helemaal geen goed zicht op kandidaten en voorzieningen. Er zijn verschillende regelingen voor verschillende deelgroepen, die ook nog eens verschillend worden toegepast door gemeenten. Een werkgever heeft geen tijd om zich daarin te verdiepen. Het is al een opgave om geschikt werk te creëren en te organiseren op de werkvloer.

 

Meer lijn in

Dan is het een goede zaak dat staatssecretaris Tamara van Ark heeft aangekondigd dat er werkgeversservicepunten komen. Met in elke arbeidsmarktregio hetzelfde basispakket aan diensten. Met informatie over alle beschikbare instrumenten. Met advies over het passend maken van werk. En met het vinden van passende kandidaten, inclusief nazorg na plaatsing. Het werd tijd, want de Participatiewet is al van 2015.

 

Landelijke standaard

De staatssecretaris komt ook met  het programma VUM: Verbeteren Uitwisselen Matchinggegevens. Met als einddoel het invoeren van één landelijke standaard, zo mogelijk met de inzet van kunstmatige intelligentie. Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn. Het ministerie werkt hierbij samen met de gemeenten en UWV. Een krachtenbundeling die niet zonder risico’s is. Want deze partijen hebben er de afgelopen jaren juist aan bijgedragen dat werkgevers het spoor bijster zijn geraakt. Daarom is ook een goede samenwerking tussen de publieke uitvoerders en de werkgevers in de markt essentieel.

 

Fundamentele knelpunten

Van Ark ziet graag dat nóg meer bedrijven meedoen en de deur openzetten. Dat kan als ook de fundamentele knelpunten worden opgelost. Zoals de hoge arbeidskosten voor mensen aan de basis en de armoedeval als mensen gaan werken. Zoals het contract voor onbepaalde tijd dat een te grote onzekerheid is voor de werkgever. En de huidige no-riskpolis bij ziekte die niet opweegt tegen de uitvalrisico’s en vervangingskosten voor werkgevers. Genoeg te doen dus, bijvoorbeeld bij de behandeling van de begroting van Sociale Zaken en Werkgelegenheid deze week  in de Tweede Kamer.  

 

Rob Slagmolen

Beleidssecretaris arbeidsmarkt