Zo prijst Nederland zich uit de markt

Stuur ons een bericht


We proberen binnen 2 werkdagen te reageren.
Verder gelden deze spelregels.
Annuleren
? Contact
22-09-2016

Minister Dijsselbloem van Financiën wil de topinkomens verder aan banden leggen, zo schreef hij onlangs in de Volkskrant. Een voorschot ongetwijfeld op het verkiezingsprogramma van de PvdA. Ingrepen in de beloning van bestuurders in het bedrijfsleven kunnen echter een grote reikwijdte hebben. Nederland zou zich makkelijk uit de markt kunnen prijzen. Buitenlandse bedrijven laten zich immers in hun vestigingsbeleid ook leiden door de inkomenssituatie voor hun personeel aan de top. En talent uit het buitenland kan zo maar kiezen voor een land waar meer te verdienen valt. 

Beloningsbeleid bestuurders
De Commissie-Van Manen lijkt met de voorstellen voor een nieuwe Corporate Governance Code voor beursgenoteerde bedrijven meer doordrongen van dat besef. De Commissie stelt voor om de waardecreatie op de lange termijn meer mee te laten wegen in het beloningsbeleid voor bestuurders. Ook moet er meer aandacht komen voor de beloningsverhoudingen binnen het bedrijf, en voor de verhouding tussen vast en variabel loon. Dat zijn zaken die inderdaad aandacht verdienen. 
Het beloningsbeleid van ondernemingen is maatwerk waarbij de aandeelhouders, de raad van commissarissen en de ondernemingsraad hun rol spelen en pakken. Ook het maatschappelijk perspectief moet daarbij aan bod komen. 

Maatwerk nodig
Bij maatwerk passen geen absolute normen of specifieke voorschriften, zoals een hard bonusplafond dat Dijsselbloem suggereert. Wat niet wegneemt dat per bedrijf wel – in de lijn van Van Manen – moet worden nagedacht over de verhouding tussen vast en variabel loon. Maar strenge normen kunnen uiteindelijk Nederland banen en de schatkist belastinggeld kosten. En dat is geen waardecreatie op de lange termijn.

Jeroen Lammers
Directeur economische zaken