Aandeel werkende armen in Nederland gegroeid

Stuur ons een bericht


We proberen binnen 2 werkdagen te reageren.
Verder gelden deze spelregels.
Annuleren
? Contact
04-10-2018

Het aandeel werkende armen in Nederland stijgt sinds 1990. In de periode van 2001 tot 2014 is dat aandeel toegenomen van 3,1 procent naar 4,6 procent. De toename is vermoedelijk vooral ontstaan door achterblijvende lonen, dalende winsten en toenemende werkloosheid. Dat staat in het rapport 'Als werk weinig opbrengt. Werkende armen in vijf Europese landen en twintig Nederlandse gemeenten' van het Sociaal en Cultureel Planbureau.

 

Armoedegrens

In 2014 was de norm voor een alleenstaande 1063 euro per maand. In 2014 waren er ongeveer 320.000 werkende armen (4,6 procent van alle werkenden) die onder die grens verdienden. Vooral zelfstandigen zonder personeel, werkende alleenstaanden en werkenden met een migratieachtergrond (vooral van Turkse of Marokkaanse herkomst) lopen een verhoogd risico arm te zijn. Werknemers zijn vooral arm doordat zij te weinig uren werken om genoeg inkomen te genereren. Zelfstandigen zijn vooral arm doordat ze per uur te weinig verdienen.

 

Verschillende oorzaken

In de jaren negentig steeg het gemiddelde inkomen van huishoudens, maar dat kwam vooral door het groeiend aandeel tweeverdieners. Werkenden aan de onderkant van de inkomensverdeling, waaronder veel alleenstaanden en eenverdieners, profiteerden toen veel minder van de welvaartstoename. Naast achterblijvende loonontwikkeling spelen waarschijnlijk de dalende winsten van zelfstandigen en toenemende werkloosheid een rol. De groei van het aandeel zzp'ers verklaart een kleiner deel van de toename.

Commentaar MKB-Nederland en VNO-NCW
MKB-Nederland en VNO-NCW maken zich grote zorgen dat zo’n grote groep werkenden de touwtjes moeilijk aan elkaar kan knopen, en wijzen ook op de achterliggende oorzaken. Gaan werken loont niet: een bijstandsmoeder met twee kinderen moet méér dan een modaal inkomen gaan verdienen om onder de streep er enkele tientjes per maand op vooruit te gaan. Ook meer uren werken loont nauwelijks: het gros van de werkenden ervaart een belastingdruk van meer dan 50 procent. Terwijl we iedereen hard nodig hebben (een kwart van alle ondernemers ervaart grote problemen door een tekort aan personeel), is werk aanvaarden of meer werken financieel onaantrekkelijk en is er onnodig veel armoede in Nederland.
Werkgevers kunnen zelf overigens ook een bijdrage leveren door grotere banen aan te bieden (of te combineren) of te bespreken of hun werkenden meer uren willen werken.